Sevgili Hemşehrilerim,
Bu site basın ahlak kurallarına uymayı alenen kabul eder. Hiç bir kişi, kurum ve kuruluş aleyhinde yazı yazmamaya önem gösterir. Hiçbir siyasi görüşü desteklemez ve devlet büyüklerinin tümüne ayrım gözetmeksizin aynı şekilde saygı kuralları çerçevesinde davranır ve bu durumu bozacak hiçbir yazının yayınlanmasına müsade etmez. Kişileri, ırk, din, dil ve renk gözetmeksizin herkesi eşit kabul eder ve birinin diğerine üstünlük sağlayacak şekilde yazı yazmasına müsade etmez.

Sitemizde bulunan tüm bilgi ve belgeler art niyetli kullanım dışında diğer kardeş siteler tarafından kaynak belirtmeksizin kullanılabilir. Sitede yayınlanan kişilerin kişilik haklarını engelleyecek, aleyhte durum oluşturacak hiç bir yayına müsade etmeyecektir. Bu durumda mağdur kişi lehine taraf olacaktır.

Sitemiz Sarıkamış'lıların tanıtılması, kendilerine güvenin artırılması ve birlik beraberlik ruhunun oluşturmasını kendisine amaç edinmiştir. Bu bağlamda her türlü öneri ve çalışmayı desteklemektedir. Sarıkamış adına yapılacak her türlü etkinlikte bulunmayı görev kabul eder ve bu istikamette yayın yapar.

Saygılarımızla,
Bildirim
  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • default style
  • blue style
  • red style
Çarşamba, 23 May 2012
YOU ARE HERE: Anasayfa Makaleler İlhan SALLABAŞ Yazıları YALANCI KIŞ

YALANCI KIŞ

İlhan Sallabaş
İstanbul, 15.12.2010

Sarıkamış'tan ayrıldığım günden beri herşey benim için yalan, kışlar yalan, dostluklar yalan, yaşamak yalan. Oysa Sarıkamış'ta böylemiydi her şey gerçekti arkadaşlık ,dostluk, sevda, varlık, yokluk her şey ama her şey gerçekti, gerçek kışlar yaşadı çocukluğum gençliğim.

Gece dışarda dolaşırdık. Koltuk altımızda Çakır amcanın bize parasız verdiği sıcacık mis kokulu yavan ekmekleri parça parça koparıp yerdik. O kadar candan, o kadar güzel şeyler konuşur birbirimize anlattığımız karşılıksız sevdalarımızı dertlerimizi, sevinçlerimizi o kadar içten paylaşırdık ki, ayaz bizi kıskanır ekmeğimizi canı çeker. Adeta ağzımızdan zorla alır kendi dünyasına katardı.

Kar yağardı heryer bembeyaz olurdu. Geceden kürekleri içeri koyardık. Sabah evden çıkmak için yol açmak, karları atmak gerekirdi. Yoksa kapı açılmazdı kardan. Bacalarımız topraktandı yağan karı kürümedin mi erir damçı olur başımıza damlardı. Ahırların bacalarını kürümek yağan karı aşağı atmak gerekirdi. Bacadan kürüdüğümüz kar dağları bizim oyun parkımız olurdu. Kaykayımız, kayak pistimiz, sevinç dünyamız ve biz hiç durmadan oynardık oynardık oynardık. Akşam eve gitiğimizde ayazdan buz kesen bedenimiz sıcağı gördüğünde biraz sızlar biraz morarırdı. Bazen bizi ağlatırdı bile ama yorgun dertsiz kasevetsiz bedenimiz uykuya dalardı. Sabah olduğunda hepsi unutulur ve yeni başlayan gün yeniden mutlu oyun dünyamıza dönerdik.

Sabah erkenden düşerdik okul yoluna, lastik çizmelerimizle paçasını çorabın arasına koyduğumuz pantolonumuzla karlara bata çıka varırdık okula. Akşamdan okulumuzun bahçesine yağan karlar öğlene kadar harman olurdu ayaklarımızın altında. Kocaman kardan adamlar yapardık naylon çantalarımızı kızak yapar kayardık. O zaman kışlar gerçekti yazlar gerçekti ve bizim tek bir derdimiz vardı oda yeniden sabah olsun biz gene oynayalım.

Kimsenin kimseden fazlasıda yoktu eksiğide. Kimsenin kimseyle alıp veremediğide yoktu. Yedi sekiz yaşında gelecek kaygısıda yoktu ben ne olcam geleceğim ne olacak bunların bizimle ilgis yoktu. Yollar boştu yol vermedin diye kavga edende yoktu. Geçende gene hazırlandık çoluk çocuk ha geldi ha gelecek denen karı bekledik. Kar yağdı kazalar oldu fırtınalar oldu çatılar uçtu bizde Gebze'ye bacıma gitmiştik. Kocaman bahçedeki bütün karları topladık. Çocuklarım, yeğenlerim ben birtane kardan adam yaptık boyu kırk elli santim burnuna havuç gözüne kömür koyduk boynunada atkı bağlayacaktık olmadı bizde ipi atkı niyetine bağladık sonra resimler çektik sevinç çığlıkları attık çok üşüdük donduk. Karımız bu kadarına yetti.

Keşke biz çocuk olsaydık Sarıkamış'ta olsaydık. Gerçekten kar yağsaydı ve biz damları kürüyüp kocaman kardan adamlar yapsaydık. Öylesine üşüseydik ki birbirimize sarılıp ağlasaydık akşam olsaydı uyusaydık kasevetsiz, kaygısız, korkusuz.

Selam olsun çocukluğumuza, selam olsun gençliğimize, selam olsun gerçek kışlara, selam olsun Sarıkamış'a.

 

Yorumlar
Yeni Ekle
+/-
Yorum yaz
Adınız:
E-posta:
 
Başlık:
 

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."