Sevgili Hemşehrilerim,
Bu site basın ahlak kurallarına uymayı alenen kabul eder. Hiç bir kişi, kurum ve kuruluş aleyhinde yazı yazmamaya önem gösterir. Hiçbir siyasi görüşü desteklemez ve devlet büyüklerinin tümüne ayrım gözetmeksizin aynı şekilde saygı kuralları çerçevesinde davranır ve bu durumu bozacak hiçbir yazının yayınlanmasına müsade etmez. Kişileri, ırk, din, dil ve renk gözetmeksizin herkesi eşit kabul eder ve birinin diğerine üstünlük sağlayacak şekilde yazı yazmasına müsade etmez.

Sitemizde bulunan tüm bilgi ve belgeler art niyetli kullanım dışında diğer kardeş siteler tarafından kaynak belirtmeksizin kullanılabilir. Sitede yayınlanan kişilerin kişilik haklarını engelleyecek, aleyhte durum oluşturacak hiç bir yayına müsade etmeyecektir. Bu durumda mağdur kişi lehine taraf olacaktır.

Sitemiz Sarıkamış'lıların tanıtılması, kendilerine güvenin artırılması ve birlik beraberlik ruhunun oluşturmasını kendisine amaç edinmiştir. Bu bağlamda her türlü öneri ve çalışmayı desteklemektedir. Sarıkamış adına yapılacak her türlü etkinlikte bulunmayı görev kabul eder ve bu istikamette yayın yapar.

Saygılarımızla,
Bildirim
  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • default style
  • blue style
  • red style
Perşembe, 24 May 2012
YOU ARE HERE: Anasayfa Şiirler Adsız Şiirleri YALNIZ ADAM

YALNIZ ADAM

Bir yalniz adam
Yagan kara ragmen,
Yola cikar aldirmadan.
Elinde degnegi,
Kendince siki giyinmis,
Üsümez belli.
Cebinde bir kutu kibrit,
Tabakadan yoksun tütünü.
Degnek silahidir,
Korur onu kurda kusa karsi.
Biraz saftir,
Akildan noksan.
Düsünmez,düsünemez bile,
Hafif esen rüzgarin,
Hircin  tipiye dönüsecegini.
Nedendir bilinmez gitmeli,
Aslinda sorulsa
Kendi de bilmez,
Neden ve nereye?
Elden ne gelirki,
Takdir-i ilahi.
Coktan geride birakmis köyü.
Kar artik daha siddetli,
Sanki artan rüzgara
Peskes cekercesine kendini.
O yagdikca rüzgar savurur
Tipi bogarcasina bastirir.
Yalniz adam,
Düse kalka ilerlerken,
Bedeni yorgun,
Kalmamis artik
Ne gözlerinin feri
Ne de dizlerinin dermani.
Tipi hircin,
Tipi daha siddetli
Alinacak nefes oksijene,
Damarlar kana hasret.
Kapanan göz kapaklari
Son bir gayretle acilir,
Kapanmaya mecali kalmadan
Ruh bedenden ayrilir.
Ardindan bakarken,
Bedenden ayrilan ruha
Son nefesi coktan vermistir.
Gözleri acik kapanmamacasina
Cansiz beden kara teslim
Beyaz örtü altinda.

Adsiz

Yorumlar
Yeni Ekle
+/-
Yorum yaz
Adınız:
E-posta:
 
Başlık:
 

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."